|
Grijze Roodstaart in de
puberteit:
Grijze
Roodstaarten groeien, worden volwassen. Ze blijven niet die afhankelijke,
accepterende baby's. Wat vooral belangrijk is, is dat het toegelaten moet
worden om volwassen te worden. Stel je jouw Grijze Roodstaart in puberteit
voor als een teenager : ze kunnen in opstand komen. Ze kunnen weigeren de
tot nu toe aanvaarde gedragsregels te accepteren. Het is niet alleen
tijdelijk en het is niet bedoeld als 'wraak'. Het eigen leven en separatie
van de ouders is een stempel van veel adolescente dieren.
Het vertrouwen winnen:
Bij een menselijke teenager
zou je deze fase accepteren en proberen te overleven, maar zou je aan de
andere kant moeten wachten en de weg terug naar jou toe makkelijk moeten
maken. Je kunt het vertrouwen van een teenager verliezen, zijn
zelfvertrouwen omlaag halen en je kunt het vertrouwen en zelfvertrouwen
van een Grijze Roodstaart verliezen. Hoe je met de situatie kunt delen
heeft weer effect op wat er uit voortkomt.
Een volwassen wordende papegaai heeft de behoefte zijn autonomie te
bewijzen. Geef je Grijze Roodstaart buiten de vaste regels (op/afstappen,
niet schreeuwen, niet bijten) zo veel vrijheid als mogelijk, op alle
mogelijke veilige manieren. Het is belangrijk om je je op de basisregels
te concentreren en de gedragingen daarbuiten aan de vogel zelf overlaten
en hemzelf de keuzes te laten maken met betrekking tot zijn interactie of
gedrag.
Volwassen
worden:
Volwassen wordende Grijze
Roodstaarten zouden de mogelijkheid tot kiezen moeten krijgen. Als een
Grijze Roodstaart te veel gedisciplineerd of opgevoed is tijdens de
puberteit, zal hij het erg haten. Sommige papegaaien worden dan plukkers
of bijters, dus moet je er voor zorgen dat je de fase die hij meemaakt
goed begrijpt. De toekomstige problemen kunnen ontstaan wanneer de vogel
gedwongen is tot intimiteiten waar hij geen controle over heeft, als er te
veel discipline van hem gevraagd wordt en er te veel dominantie door de
mens wordt getoond in de tijd wanneer hij emotioneel moet separeren, als
hij niet toegelaten is autonomie te hebben en volwassen te worden.
BASISREGELS:
Alle basisregels moeten met
geduld, liefde en consequentie worden nagestreefd, met vooral een
niet-emotionele respons op de mogelijke opstanden. Oefen het voorkomen van
ongewenst gedrag als de vogel in de puberteit komt. Isolatie,
straffen en schreeuwen leren de Grijze Roodstaart niks, behalve
dat hij een onderdanig wezen is. Maar dat is niet de manier om een
stabiele, liefdevolle en vertrouwenvolle relatie tussen de vogel en zijn
eigenaar te ontwikkelen !
De experimenten hebben niet gewezen dat de dominantie en dingen die met
dominantie te maken hebben een significante rol spelen in de mens/Grijze
Roodstaart relatie. Omdat Grijze Roodstaarten zeer intelligent en gevoelig
zijn, hebben ze respect nodig, niet dominantie van de kant van hun
menselijke vriendjes.
Oorspronkelijke instincten:
Een Grijze Roodstaart is een
vogel met veel oorspronkelijke instincten. Verwarring, enthousiasme en
terugtrekking kunnen plaatsvinden wanneer er te veel van deze instincten
tegelijkertijd worden aangesproken. Gedomesticeerde dieren met eeuwen en
tijdperken associatie met de mensen achter de rug zijn veel beter
voorbereid en kunnen beter met de menselijke dominantie delen. Een
papegaai is daar niet op voorbereid. Het is, eerst en vooral, een wild
dier. Hij is voor het grootste deel onvoorspelbaar. Zijn innerlijke zelf
is voor ons net zo verborgen als de harten van andere mensen.
Je relatie met de vogel zal veranderingen meemaken en daar valt niet
over te twisten. Hij zal minder snel dingen accepteren zoals bijvoorbeeld;
lange aaisessies op je schouders. Hij geeft je duidelijke aanwijzingen
wanneer hij zulke dingen wilt. Meestal gebeurt dat aan het einde van de
dag, voor hij gaat slapen. Dwing de vogel niet. Leer hem vroegtijdig
de vraag 'Wil je gekrabd worden?' te begrijpen, laat hem de
aanbieding aan te nemen of te laten liggen. Bemachtiging zorgt voor een
emotioneel sterke papegaai met gezonde vertrouwen in hemzelf en in mensen
die deze bemachtiging mogelijk maken. Een Grijze Roodstaart dat controle
heeft over zijn leven in de niet veilige situaties is een vogel dat zin
blijft hebben in interactie met mensen.
Ook
papegaaien baby's worden volwassen:
Het zou geweldig zijn als je
Grijze Roodstaarten die zoete baby'tjes zouden blijven die ze aan het
begin zijn, maar dat kan niet. We kunnen een tevredenstellende en
intensieve volwassenenrelatie hebben dat op de relatie tussen jou en je
volwassen kinderen lijkt. We kunnen nooit de baby's en jonkies vergeten en
we kunnen niet stoppen spijt te hebben omdat het het verleden is, maar
mensenbaby's en papegaaienbaby's groeien. Ze worden eigen personen met
eigen voorkeuren en afkeuren. Het is aan ons om de volwassenheid te
accepteren - de papegaai kan niet en zal niet naar de baby terugkeren.
Grijze Roodstaarten hebben vrijheid nodig om bepaalde beslissingen te
maken die hun leven en hun personen zullen beïnvloeden. Deze vrijheid
maakt de vogels zelfverzekerd, net als onafhankelijkheid de mensen maakt.
Een Grijze Roodstaart zal beter in staat zijn met uitdagingen te delen,
als hij de ervaring en kennis heeft dat hij in staat is bepaalde aspecten
van zijn leven succesvol te behandelen. Een zachte en begripvolle
toenadering van de volwassenheid is zeer belangrijk.
Vertrouwensrelatie voor vogel en baas
is belangrijk:
Laat
je vogel vrij zijn om te groeien en zich ontwikkelen binnen brede, maar
vaste regels. Het is belangrijk om confrontatie, fysieke of agressieve
acties te voorkomen. Afleiding en preventie zijn de beste methoden die
gebruikt zouden moeten worden met een volwassen wordende Grijze
Roodstaart.
De periodes van opstanden kunnen individueel variëren. Er zijn kleine
testperiodes die rond de leeftijd van 6 maanden plaatsvinden. In het wild
maken groepen van pubers diverse volwassenheidsactiviteiten mee. Ze
brengen tot perfectie hun vliegvermogen, spelletjes, achter elkaar
aanzitten, bonden ontwikkelen met vreemde vogels, het verkrijgen van
status en afscheid van de familiegroep. Voor het huisdier Grijze
Roodstaart stelt deze periode de basis voor wat wij ongeveer vanaf de 18
maanden leeftijd de 'verschrikkelijke twee' noemen. Onze vriendjes Grijze
Roodstaarten hebben niet de mogelijkheid om te doen wat hun oerinstincten
hen bevelen te doen en in plaats daarvan zullen wij vervangende
gedragingen observeren.
Activiteit en vrijheid zorgen er voor dat de Grijze Roodstaart in zekere
zin ontwikkelt. De fase van onafhankelijkheid vertonen is een riskante
fase. Begrijp en accepteer dat het zal komen en zal gaan - op zijn
eigen tijd en zijn eigen manier.
|